Broodje karbonade voor fl.1,50
21690
post-template-default,single,single-post,postid-21690,single-format-standard,theme-stockholm,qode-social-login-1.1.2,qode-restaurant-1.1.1,stockholm-core-1.0.8,woocommerce-no-js,select-theme-ver-5.1.5,ajax_fade,page_not_loaded,side_area_uncovered,no_animation_on_touch,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.2,vc_responsive

Broodje karbonade voor fl.1,50

Broodje karbonade voor fl.1,50

In de jaren 1957-1958 ging ik tijdens een herfstvakantie met de step via de KW-laan (=Koningin Wilhelminalaan) onder de treinbrug door naar Den Haag.
Stepte langs het Politiebureau en het VUC-terrein (dat was toen nog daar) en na het VUC-terrein was een koffietent op de hoek aan de Schenkkade.
Toen ik er langs stepte zag ik in de gauwigheid een bordje aan de binnenkant van de deur hangen waarop stond: “Broodje Karbonade fl.1,50”.
Tenminste, dat dacht ik te lezen.

 Afijn, ik stak schuin over door het nog braakliggende en hobbelig terrein vol met onkruid en puin van afgebroken of gebombardeerde huizen.
Nu staat het er vol kantoren en zo.
Dus, door naar de Eerste van de Boschstraat en dan linksaf langs de huizen naar de Herengracht, door de Korte Poten richting Cineac Bioscoop.
De step daar achter een bord gestald en toen voor een kwartje de bioscoop in om de doorlopende voorstelling te kijken.
Wanneer die was afgelopen me verschuilen achter een pilaar en dan nogeens de voorstelling zien voor dezelfde 25 cent.

 Goed, ik had goed opgepast op mijn éénguldenvijftig en kon op de terugweg genieten van de smakelijke gedachten aan het broodje karbonade.
Weer aangekomen bij de Koffietent kwam de klap; het broodje kostte geen fl.1,50 maar fl.4,50 en de teleurstelling deed pijn.
Schoorvoetend ging ik de koffietent in en bestelde timide dan maar trekdrop en dropveters voor eenguldenvijftig en vertelde mijn teleurstelling aan de uitbater.
Die lachte hartelijk maar wist zich een vaste afnemer want na een wedstrijd van VUC-1 ging ik niet veel later altijd bij hem dropveters, trekdrop en bazoeka-kauwgom halen. Bij bazoeka-kauwgom zat namelijk altijd een dollarcent en een van die centen heb ik nu nog steeds.

Steppend ging ik weer huiswaarts. Mijn ouders gierden het uit van het lachen toen ik het vertelde.

Groet, Theo

Heb jij ook nog een mooi verhaal? Stuur ‘m naar hoi@dehaagsekoffietent.nl

No Comments

Post a Comment